Piątek 24/04/2026
animacja | 45 min
Pucio po raz pierwszy na wielkim ekranie! Bohater, który podbił serca dzieci i rodziców, zaprasza na kinowe seanse pełne dobrej zabawy i pozytywnej energii.
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
● Pucio nie wie, w co się bawić - reż. Anna Błaszczyk
● Pucio i zguba - reż. Dominik Litwiniak
● Pucio i nowa grzechotka Bobo - reż. Marta Stróżycka
● Pucio i Wróżka Zębuszka - reż. Anna Błaszczyk
● Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
● Pucio i pożegnanie pieluszki - reż. Anna Błaszczyk
● Pucio i krokodyl - reż. Marta Stróżycka czytaj więcej
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
● Pucio nie wie, w co się bawić - reż. Anna Błaszczyk
● Pucio i zguba - reż. Dominik Litwiniak
● Pucio i nowa grzechotka Bobo - reż. Marta Stróżycka
● Pucio i Wróżka Zębuszka - reż. Anna Błaszczyk
● Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
● Pucio i pożegnanie pieluszki - reż. Anna Błaszczyk
● Pucio i krokodyl - reż. Marta Stróżycka czytaj więcej
Kiedy: 27.03–26.04.2026
Wydział Sztuk Pięknych UMK oraz Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu zapraszają na wystawę najlepszych dyplomów, których obrony miały miejsce na WSP UMK w 2025 roku.
Na wystawie Dyplom 2025 w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu eksponowane są wyróżnione prace dyplomowe powstałe na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Reprezentują one bogatą paletę działań artystycznych, konserwatorskich oraz teoretyczno-badawczych. Prezentowane dzieła stanowią rezultat studiów na Wydziale Artystycznym oraz podsumowanie istotnego etapu poszukiwań twórczych i badawczych. W wielu przypadkach otwierają nowe możliwości oraz wskazują kierunki rozwoju w różnych obszarach sztuki.
Jednym z głównych celów wystawy jest promocja młodych talentów, rozpoczynających samodzielną drogę twórczą.
Jednocześnie wydarzenie ma charakter konkursowy dla kierunków artystycznych. Spośród absolwentów architektury wnętrz, grafiki, malarstwa oraz sztuki mediów i edukacji wizualnej wyłoniona zostanie osoba, która będzie uhonorowana Medalem im. Tymona Niesiołowskiego, stanowiącym nagrodę za najlepszy dyplom artystyczny.
Autorki i autorzy prac wystawianych na wystawie Dyplom 2025, jak również ich promotorki i promotorzy, a także osoby współtworzące wystawę od strony organizacyjnej, mogą ją zwiedzać wielokrotnie, bez konieczności zakupu biletu. (Należy powołać się na imienną listę osób, związanych z wystawą Dyplom 2025, dostępną w CSW.) czytaj więcej
Wydział Sztuk Pięknych UMK oraz Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu zapraszają na wystawę najlepszych dyplomów, których obrony miały miejsce na WSP UMK w 2025 roku.
Na wystawie Dyplom 2025 w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu eksponowane są wyróżnione prace dyplomowe powstałe na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Reprezentują one bogatą paletę działań artystycznych, konserwatorskich oraz teoretyczno-badawczych. Prezentowane dzieła stanowią rezultat studiów na Wydziale Artystycznym oraz podsumowanie istotnego etapu poszukiwań twórczych i badawczych. W wielu przypadkach otwierają nowe możliwości oraz wskazują kierunki rozwoju w różnych obszarach sztuki.
Jednym z głównych celów wystawy jest promocja młodych talentów, rozpoczynających samodzielną drogę twórczą.
Jednocześnie wydarzenie ma charakter konkursowy dla kierunków artystycznych. Spośród absolwentów architektury wnętrz, grafiki, malarstwa oraz sztuki mediów i edukacji wizualnej wyłoniona zostanie osoba, która będzie uhonorowana Medalem im. Tymona Niesiołowskiego, stanowiącym nagrodę za najlepszy dyplom artystyczny.
Autorki i autorzy prac wystawianych na wystawie Dyplom 2025, jak również ich promotorki i promotorzy, a także osoby współtworzące wystawę od strony organizacyjnej, mogą ją zwiedzać wielokrotnie, bez konieczności zakupu biletu. (Należy powołać się na imienną listę osób, związanych z wystawą Dyplom 2025, dostępną w CSW.) czytaj więcej
Dramat | 86 min
Laura (w tej roli Paula Beer) to utalentowana pianistka z Berlina. W wypadku samochodowym ginie jej chłopak, natomiast ona sama wychodzi z kolizji niemal bez szwanku. Wstrząśnięta i zdezorientowana bohaterka trafia pod opiekę Betty, kobiety, która była świadkiem całego zdarzenia.
Betty zabiera Laurę do swojego skromnego wiejskiego domu, gdzie mieszka sama. Jej mąż Richard i syn Max mieszkają w pobliskiej wsi, gdzie prowadzą warsztat samochodowy. Podczas rodzinnego obiadu mężczyźni ze zdumieniem i rezerwą przyjmują fakt, że Laura mieszka w ich domu. Początkowa nieufność powoli ustępuje miejsca zrozumieniu i pewnej harmonii, kojarzącej się ze spokojnym życiem wśród bliskich. Wkrótce na jaw zaczynają wychodzić rodzinne sekrety, które nie tylko zmienią dynamikę relacji między bohaterami, ale też zmuszą Laurę do konfrontacji z własną stratą i bólem.
Tytuł nowego filmu Christiana Petzolda nawiązuje do utworu fortepianowego Maurice’a Ravela, który odgrywa zresztą ważną rolę w fabule. Niemiecki reżyser w typowy dla siebie sposób buduje napięcie za pomocą niedopowiedzeń, subtelnych gestów czy spojrzeń. Jego film to utrzymana w aurze tajemnicy przejmująca opowieść o próbie znalezienia ukojenia po bolesnej stracie. czytaj więcej
Betty zabiera Laurę do swojego skromnego wiejskiego domu, gdzie mieszka sama. Jej mąż Richard i syn Max mieszkają w pobliskiej wsi, gdzie prowadzą warsztat samochodowy. Podczas rodzinnego obiadu mężczyźni ze zdumieniem i rezerwą przyjmują fakt, że Laura mieszka w ich domu. Początkowa nieufność powoli ustępuje miejsca zrozumieniu i pewnej harmonii, kojarzącej się ze spokojnym życiem wśród bliskich. Wkrótce na jaw zaczynają wychodzić rodzinne sekrety, które nie tylko zmienią dynamikę relacji między bohaterami, ale też zmuszą Laurę do konfrontacji z własną stratą i bólem.
Tytuł nowego filmu Christiana Petzolda nawiązuje do utworu fortepianowego Maurice’a Ravela, który odgrywa zresztą ważną rolę w fabule. Niemiecki reżyser w typowy dla siebie sposób buduje napięcie za pomocą niedopowiedzeń, subtelnych gestów czy spojrzeń. Jego film to utrzymana w aurze tajemnicy przejmująca opowieść o próbie znalezienia ukojenia po bolesnej stracie. czytaj więcej
83 min
Jeden z ważniejszych filmów polskiej kinematografii powojennej. Powstałe w 1954 roku "Pokolenie" pojawiło się na ekranach niemal w tym samym czasie co "Celuloza" Jerzego Kawalerowicza i "Człowiek na torze" Andrzeja Munka. Był to dla polskiego filmu i sztuki w ogóle czas przełomu. Kończyła się epoka realizmu socjalistycznego. Awangardę rodzimej kultury zaczynali tworzyć uzdolnieni debiutanci, czasem nie pierwszej już młodości, których głos dotychczas tłumił kaganiec stalinowskiej cenzury. W poezji pojawiły się nazwiska Herberta, Grochowiaka, Białoszewskiego; w prozie i dramacie Hłaski, Nowakowskiego, Mrożka. W filmie zaczynał się rodzić kierunek, ochrzczony później mianem "szkoły polskiej". Za jej pierwszego reprezentanta uważa się właśnie "Pokolenie".
Debiutancki film Andrzeja Wajdy powstawał w niezwykłej atmosferze. Realizowali go ludzie bardzo młodzi i pełni zapału, głodni nowych jakości artystycznych, opozycyjnych wobec "propagandowo-produkcyjnych" zadań sztuki. Wokół Andrzeja Wajdy skupiło się wiele przyszłych znakomitych nazwisk polskiego, a nawet światowego kina. Jerzy Lipman, Stefan Matyjaszkiewicz, Roman Polański, Tadeusz Łomnicki, Tadeusz Janczar, Zbigniew Cybulski, Kazimierz Kutz - podówczas jedynie asystent reżysera...Rezultatem ich pracy był film niezwykły - poruszający hołd dla pokolenia "Kolumbów", a zarazem utwór niebanalny pod względem plastycznym, o oryginalnie komponowanych kadrach i ciekawym, kontrastowym montażu.
W warstwie fabularnej "Pokolenie" jest opowieścią o grupie lewicujących młodych ludzi, zaangażowanych w konspiracyjną walkę z hitlerowskim okupantem. Główny bohater - Stach rozpoczyna pracę w stolarni Berga. Działa tam komórka AK. Stach wszakże zaprzyjaźnia się z robotnikiem, związanym z lewicową Gwardią Ludową. Sekuła wyjaśnia mu istotę wyzysku kapitalistycznego i mobilizuje do nauki. Na tajnych kompletach Stach poznaje Dorotę - aktywistkę ZWM. Pod wpływem dziewczyny postanawia wstąpić do organizacji. Składa przysięgę wojskową, stara się też pozyskać do organizacji kolegę, ale on odmawia. Wkrótce Stach zostaje niesłusznie oskarżony o kradzież drewna i pobity przez niemieckiego oficera. Kolega zmaltretowanego chłopaka wykonuje na Niemcu wyrok, czym narusza zasady konspiracji. Tymczasem wybucha powstanie w getcie. Bohaterowie otrzymują rozkaz przejęcia grupy Żydów. Jasio Krone, ścigany przez Niemców, nie znajduje wyjścia z klatki schodowej i ginie samobójczą śmiercią... Stach zostaje na noc u Doroty. Rankiem, kiedy wychodzi po chleb, gestapo aresztuje dziewczynę... Teraz on przejmuje jej zadanie - organizuje nową grupę chłopców.
Ta nieskomplikowana historia, miejscami z konieczności nagięta do socrealistycznych rygorów, pozwoliła reżyserowi mistrzowsko oddać klimat moralny, któremu podlegali polscy dwudziestolatkowie w czasie okupacji. Ich patriotyzm, ofiarność, odwagę i poświęcenie ukazał Wajda w błysku młodzieńczego idealizmu. Udała mu się rzecz niezmiernie rzadka. Dawkując umiejętnie patos i liryzm wykreował bohaterów czystych moralnie, lecz nie śmiesznych, naiwnych czy infantylnych. Przeciwnie - żyjących w obliczu codziennie dokonującej się apokalipsy, świadomych otaczającego ich barbarzyństwa, doświadczających cierpienia i niejednej tragedii. Być może dlatego, po prawie 50 latach, debiutancki film Wajdy wytrzymuje próbę czasu. czytaj więcej
Debiutancki film Andrzeja Wajdy powstawał w niezwykłej atmosferze. Realizowali go ludzie bardzo młodzi i pełni zapału, głodni nowych jakości artystycznych, opozycyjnych wobec "propagandowo-produkcyjnych" zadań sztuki. Wokół Andrzeja Wajdy skupiło się wiele przyszłych znakomitych nazwisk polskiego, a nawet światowego kina. Jerzy Lipman, Stefan Matyjaszkiewicz, Roman Polański, Tadeusz Łomnicki, Tadeusz Janczar, Zbigniew Cybulski, Kazimierz Kutz - podówczas jedynie asystent reżysera...Rezultatem ich pracy był film niezwykły - poruszający hołd dla pokolenia "Kolumbów", a zarazem utwór niebanalny pod względem plastycznym, o oryginalnie komponowanych kadrach i ciekawym, kontrastowym montażu.
W warstwie fabularnej "Pokolenie" jest opowieścią o grupie lewicujących młodych ludzi, zaangażowanych w konspiracyjną walkę z hitlerowskim okupantem. Główny bohater - Stach rozpoczyna pracę w stolarni Berga. Działa tam komórka AK. Stach wszakże zaprzyjaźnia się z robotnikiem, związanym z lewicową Gwardią Ludową. Sekuła wyjaśnia mu istotę wyzysku kapitalistycznego i mobilizuje do nauki. Na tajnych kompletach Stach poznaje Dorotę - aktywistkę ZWM. Pod wpływem dziewczyny postanawia wstąpić do organizacji. Składa przysięgę wojskową, stara się też pozyskać do organizacji kolegę, ale on odmawia. Wkrótce Stach zostaje niesłusznie oskarżony o kradzież drewna i pobity przez niemieckiego oficera. Kolega zmaltretowanego chłopaka wykonuje na Niemcu wyrok, czym narusza zasady konspiracji. Tymczasem wybucha powstanie w getcie. Bohaterowie otrzymują rozkaz przejęcia grupy Żydów. Jasio Krone, ścigany przez Niemców, nie znajduje wyjścia z klatki schodowej i ginie samobójczą śmiercią... Stach zostaje na noc u Doroty. Rankiem, kiedy wychodzi po chleb, gestapo aresztuje dziewczynę... Teraz on przejmuje jej zadanie - organizuje nową grupę chłopców.
Ta nieskomplikowana historia, miejscami z konieczności nagięta do socrealistycznych rygorów, pozwoliła reżyserowi mistrzowsko oddać klimat moralny, któremu podlegali polscy dwudziestolatkowie w czasie okupacji. Ich patriotyzm, ofiarność, odwagę i poświęcenie ukazał Wajda w błysku młodzieńczego idealizmu. Udała mu się rzecz niezmiernie rzadka. Dawkując umiejętnie patos i liryzm wykreował bohaterów czystych moralnie, lecz nie śmiesznych, naiwnych czy infantylnych. Przeciwnie - żyjących w obliczu codziennie dokonującej się apokalipsy, świadomych otaczającego ich barbarzyństwa, doświadczających cierpienia i niejednej tragedii. Być może dlatego, po prawie 50 latach, debiutancki film Wajdy wytrzymuje próbę czasu. czytaj więcej
Kiedy: 06.03–17.05.2026
ROZWARSTWIENIA /NIE/WIDZIANEGO to wystawa zbiorowa poświęcona współczesnym formom abstrakcji, rozumianej nie jako zamknięty styl, lecz jako otwarte pole refleksji nad sposobami widzenia, doświadczania i konstruowania rzeczywistości. Projekt powstał w związku z obchodami osiemdziesięciolecia Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, jednak jego perspektywa wykracza poza wymiar jubileuszowy, koncentrując się na uniwersalnych problemach percepcji i języka obrazu.
Punktem wyjścia dla ekspozycji stały się pojęcia obecne w twórczości Stefana Kappa: przestrzeń, materia, geometria i kolor, potraktowane nie jako estetyczne odniesienia, lecz jako narzędzia myślenia o obrazie i jego relacji z postrzeganiem. Wystawa została zaprojektowana jako trójdzielna struktura obejmująca wątki Powierzchni i materii, Geometrii i barw natury oraz Przestrzeni, w których sztuka nieprzedstawiająca ujawnia się jako proces negocjowania granic między tym, co widzialne i niewidzialne, materialne i wyobrażone, racjonalne i intuicyjne.
ROZWARSTWIENIA /NIE/WIDZIANEGO nie proponują jednej definicji abstrakcji, lecz zapraszają do jej doświadczenia jako dynamicznego pola napięć – między powierzchnią a głębią, strukturą a przypadkiem, porządkiem a niepewnością. W tym sensie wystawa staje się refleksją nad samym aktem widzenia: jego kulturowymi uwarunkowaniami, zmysłową naturą oraz symbolicznym potencjałem.
Artyści / Artystki:Katarzyna Adaszewska, Tomasz Barczyk, Piotr Czyż, Agata Dworzak-Subocz, Piotr Gojowy, Elżbieta Jabłońska, Jakub Jaszewski, Andrzej Kałucki, Anna Kola, Ireneusz Kopacz, Stanisław Kośmiński, Katarzyna Łyszkowska, Zdzisław Mackiewicz, Alicja Majewska, Michał Rygielski, Martyna Rzepecka, Aleksandra Sojak-Borodo, Iwona Szpak-Pawłowska, Jakub Wawrzak, Maciej Wierzbicki, Anna Wójcicka, Anna Wysocka, Piotr Zaporowicz czytaj więcej
ROZWARSTWIENIA /NIE/WIDZIANEGO to wystawa zbiorowa poświęcona współczesnym formom abstrakcji, rozumianej nie jako zamknięty styl, lecz jako otwarte pole refleksji nad sposobami widzenia, doświadczania i konstruowania rzeczywistości. Projekt powstał w związku z obchodami osiemdziesięciolecia Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, jednak jego perspektywa wykracza poza wymiar jubileuszowy, koncentrując się na uniwersalnych problemach percepcji i języka obrazu.
Punktem wyjścia dla ekspozycji stały się pojęcia obecne w twórczości Stefana Kappa: przestrzeń, materia, geometria i kolor, potraktowane nie jako estetyczne odniesienia, lecz jako narzędzia myślenia o obrazie i jego relacji z postrzeganiem. Wystawa została zaprojektowana jako trójdzielna struktura obejmująca wątki Powierzchni i materii, Geometrii i barw natury oraz Przestrzeni, w których sztuka nieprzedstawiająca ujawnia się jako proces negocjowania granic między tym, co widzialne i niewidzialne, materialne i wyobrażone, racjonalne i intuicyjne.
ROZWARSTWIENIA /NIE/WIDZIANEGO nie proponują jednej definicji abstrakcji, lecz zapraszają do jej doświadczenia jako dynamicznego pola napięć – między powierzchnią a głębią, strukturą a przypadkiem, porządkiem a niepewnością. W tym sensie wystawa staje się refleksją nad samym aktem widzenia: jego kulturowymi uwarunkowaniami, zmysłową naturą oraz symbolicznym potencjałem.
Artyści / Artystki:Katarzyna Adaszewska, Tomasz Barczyk, Piotr Czyż, Agata Dworzak-Subocz, Piotr Gojowy, Elżbieta Jabłońska, Jakub Jaszewski, Andrzej Kałucki, Anna Kola, Ireneusz Kopacz, Stanisław Kośmiński, Katarzyna Łyszkowska, Zdzisław Mackiewicz, Alicja Majewska, Michał Rygielski, Martyna Rzepecka, Aleksandra Sojak-Borodo, Iwona Szpak-Pawłowska, Jakub Wawrzak, Maciej Wierzbicki, Anna Wójcicka, Anna Wysocka, Piotr Zaporowicz czytaj więcej
Kiedy: 20.02–31.05.2026
Inicjator i organizator wystawy: Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Wystawa prac Stefana Knappa stanowi zwieńczenie uroczystych obchodów 80-lecia Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1973 roku, z okazji 500. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika, ten światowej sławy artysta podarował uczelni wyjątkowe, wielobarwne panneau, które stało się symbolem toruńskiego kampusu. Emaliowana mozaika, symbolizująca układ ciał niebieskich i będąca hołdem dla wielkiego astronoma, jest jedną z dwóch największych i najważniejszych realizacji Knappa w Polsce.
Stefan Knapp, choć był jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie polskich artystów emigracyjnych, w kraju wciąż jest mało znany. Na uwagę zasługuje nie tylko jego fenomenalna twórczość, ale także niezwykły życiorys. Urodził w 1921 roku w Biłgoraju. Dzieciństwo i młodość spędził w rodzinnym mieście oraz we Lwowie. W wieku 19 lat został skazany na katorgę w sowieckich łagrach, gdzie pracował w nieludzkich warunkach przy budowie kolei. Po zwolnieniu z obozu dostał się do Armii Andersa. Trafił stamtąd do brytyjskiego RAF-u i odbył służbę jako pilot myśliwca. Po wojnie ukończył najbardziej prestiżową uczelnię artystyczną w Londynie – Slade School of Fine Art – i zrobił błyskawiczną karierę artystyczną, głównie w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Był jedynym polskim artystą uhonorowanym prestiżową nagrodą Fundacji Winstona Churchilla za wkład w rozwój współczesnej plastyki brytyjskiej.
Różnorodna twórczość Knappa wymyka się klasyfikacjom – artysta tworzył często na pograniczu wielu nowoczesnych nurtów i nie identyfikował się z żadnym konkretnym środowiskiem artystycznym. Krytycy sztuki na wyspach pisali, że podarował malarstwo architekturze, ponieważ opanował do perfekcji technikę wielkoformatowej emalii, a jego dzieła znajdują się w przestrzeniach miast na całym świecie. Stworzył m.in. siedemnaście realizacji dla Heathrow oraz dekoracje lotniska w Tel Awiwie, Seagram Building w Nowym Jorku, Unilever Building w Hamburgu, Shell Building w Londynie, C.I.N. Building w Paryżu, dla sieci Alexander’s w Stanach Zjednoczonych, a także murale dla wielu uniwersytetów w Europie i obu Amerykach.
Na retrospektywnej wystawie Knappa w Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu zaprezentowanych zostanie ponad sto dziesięć prac. Znajdą się wśród nich dzieła powstałe na przestrzeni kilku dekad –między 1945 rokiem a latami 90. XX wieku: obrazy na płótnie (oleje i akryle), tusze na papierze, gobelin, emalie na stalowych płytach, rzeźby z brązu i aluminium, lampy z korzeni drzew oraz akrylowe. Będzie to największa od 1974 roku wystawa Stefana Knappa w Polsce, na którą złożą się prace wypożyczone od brytyjskiej fundacji Stefan Knapp Estate oraz z kolekcji Pawła Sokołowskiego.
Ekspozycji towarzyszyć będzie pierwsza na polskim rynku wydawniczym monograficzna publikacja naukowa dotycząca Stefana Knappa oraz piąte wydanie jego autobiografii pt. Kwadratowe słońce.
Wystawa dofinansowana została ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Miasta Toruń. czytaj więcej
Inicjator i organizator wystawy: Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Wystawa prac Stefana Knappa stanowi zwieńczenie uroczystych obchodów 80-lecia Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1973 roku, z okazji 500. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika, ten światowej sławy artysta podarował uczelni wyjątkowe, wielobarwne panneau, które stało się symbolem toruńskiego kampusu. Emaliowana mozaika, symbolizująca układ ciał niebieskich i będąca hołdem dla wielkiego astronoma, jest jedną z dwóch największych i najważniejszych realizacji Knappa w Polsce.
Stefan Knapp, choć był jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie polskich artystów emigracyjnych, w kraju wciąż jest mało znany. Na uwagę zasługuje nie tylko jego fenomenalna twórczość, ale także niezwykły życiorys. Urodził w 1921 roku w Biłgoraju. Dzieciństwo i młodość spędził w rodzinnym mieście oraz we Lwowie. W wieku 19 lat został skazany na katorgę w sowieckich łagrach, gdzie pracował w nieludzkich warunkach przy budowie kolei. Po zwolnieniu z obozu dostał się do Armii Andersa. Trafił stamtąd do brytyjskiego RAF-u i odbył służbę jako pilot myśliwca. Po wojnie ukończył najbardziej prestiżową uczelnię artystyczną w Londynie – Slade School of Fine Art – i zrobił błyskawiczną karierę artystyczną, głównie w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Był jedynym polskim artystą uhonorowanym prestiżową nagrodą Fundacji Winstona Churchilla za wkład w rozwój współczesnej plastyki brytyjskiej.
Różnorodna twórczość Knappa wymyka się klasyfikacjom – artysta tworzył często na pograniczu wielu nowoczesnych nurtów i nie identyfikował się z żadnym konkretnym środowiskiem artystycznym. Krytycy sztuki na wyspach pisali, że podarował malarstwo architekturze, ponieważ opanował do perfekcji technikę wielkoformatowej emalii, a jego dzieła znajdują się w przestrzeniach miast na całym świecie. Stworzył m.in. siedemnaście realizacji dla Heathrow oraz dekoracje lotniska w Tel Awiwie, Seagram Building w Nowym Jorku, Unilever Building w Hamburgu, Shell Building w Londynie, C.I.N. Building w Paryżu, dla sieci Alexander’s w Stanach Zjednoczonych, a także murale dla wielu uniwersytetów w Europie i obu Amerykach.
Na retrospektywnej wystawie Knappa w Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu zaprezentowanych zostanie ponad sto dziesięć prac. Znajdą się wśród nich dzieła powstałe na przestrzeni kilku dekad –między 1945 rokiem a latami 90. XX wieku: obrazy na płótnie (oleje i akryle), tusze na papierze, gobelin, emalie na stalowych płytach, rzeźby z brązu i aluminium, lampy z korzeni drzew oraz akrylowe. Będzie to największa od 1974 roku wystawa Stefana Knappa w Polsce, na którą złożą się prace wypożyczone od brytyjskiej fundacji Stefan Knapp Estate oraz z kolekcji Pawła Sokołowskiego.
Ekspozycji towarzyszyć będzie pierwsza na polskim rynku wydawniczym monograficzna publikacja naukowa dotycząca Stefana Knappa oraz piąte wydanie jego autobiografii pt. Kwadratowe słońce.
Wystawa dofinansowana została ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Miasta Toruń. czytaj więcej
159 min
Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara. czytaj więcej
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara. czytaj więcej