Niedziela 03/05/2026
128 min
Wychowana w środowisku rozdartym przemocą i alkoholem, Lidia Yuknavitch wydawała się skazana na samozniszczenie i porażkę, dopóki słowa nie dały jej nieoczekiwanej wolności w postaci literatury. Adaptacja autobiograficznego bestsellera Yuknavitch, opowiada o podróży Lidii w poszukiwaniu własnego głosu, badając, w jaki sposób traumę można przekształcić w sztukę poprzez ponowne przejęcie kontroli nad własną krwawą historią, zwłaszcza tą, której doświadczają wyłącznie kobiety i dziewczęta. czytaj więcej
Kiedy: 24.04–06.09.2026
Kuratorki: Paulina Brzuskiewicz-Kuhn, Natalia Cieślak Współpraca kuratorska: Aleksandra Wantuch Produkcja: Wojciech Ruminski Aranżacja oświetlenia: Mikołaj Makiłła Identyfikacja graficzna: Katarzyna Ostrowska
Szeroko rozumiana metafora konsumpcji oraz przypisana jej charakterystyczna estetyka – oparta na języku reklamy oraz wizerunkach ikon kultury masowej czy obiektów budzących powszechną chęć ich posiadania – obecne są w polu sztuki już od co najmniej kilku dekad. Znajdowały odzwierciedlenie w wielu nurtach i strategiach artystycznych: od pop-artu po sztukę krytyczną. Choć posługiwano się nimi w różnych kontekstach, zawsze unaoczniały to, jak ważną część naszego życia stanowią pragnienia. Owe marzenia, dążenia czy żądze mogą być energią twórczej ewolucji i rozwoju, siłą napędową zmian, jak i wyrazem niewinnej, niemal dziecięcej fascynacji określonym obiektem. Z drugiej strony – napędzane mechanizmem ciągłego nienasycenia – prowadzą także do frustracji, poczucia przymusu, wykluczenia i braku.
Odniesienia do kultury konsumpcyjnej pozwalają artystkom i artystom podejmować krytyczną refleksję nad materializmem czy hedonizmem – wszechobecnymi i wpisanymi w ludzką naturę. Dają również możliwość podjęcia z odbiorcami intelektualnej gry, która w szerszej perspektywie pozwala zdefiniować i opisać zmieniającą się na przestrzeni lat rzeczywistość. Skłaniają też do skoncentrowania uwagi na społecznie istotnych problemach, uzmysławiając m.in., że wytwarzanie dóbr ma swoje ciemne strony, związane chociażby z nadmierną eksploatacją zasobów naturalnych czy uwikłaniem w polityczne rozgrywki. System ekonomiczny, w którym żyjemy, wiąże się jednak nie tylko z konsumpcją rzeczy namacalnych. Pod wpływem kultury masowej również wizerunek stał się towarem. Łatwo to dostrzec, gdy przyjrzymy się reprezentacjom kobiet, stereotypowo postrzeganych jako dostarczycielki przyjemności.
Im bardziej rzeczywistość przesycona jest obrazami niosącymi obietnicę satysfakcji, tym intensywniejszy powinien być namysł nad tym, czy to, czego pragniemy, realnie poprawia nasz dobrostan. Wystawa „Słodkiego, miłego życia” stawia więc w tym kontekście szereg pytań. W jaki sposób konsumpcja definiuje poczucie szczęścia? Co na przestrzeni dekad pobudzało masową wyobraźnię i stanowiło przedmiot pożądania? Czy zrodzone kiedyś apetyty zostały w satysfakcjonujący sposób zaspokojone? Czy utrwalone ikony popkultury są w stanie zdefiniować rzeczywistość na nowo? czytaj więcej
Kuratorki: Paulina Brzuskiewicz-Kuhn, Natalia Cieślak Współpraca kuratorska: Aleksandra Wantuch Produkcja: Wojciech Ruminski Aranżacja oświetlenia: Mikołaj Makiłła Identyfikacja graficzna: Katarzyna Ostrowska
Szeroko rozumiana metafora konsumpcji oraz przypisana jej charakterystyczna estetyka – oparta na języku reklamy oraz wizerunkach ikon kultury masowej czy obiektów budzących powszechną chęć ich posiadania – obecne są w polu sztuki już od co najmniej kilku dekad. Znajdowały odzwierciedlenie w wielu nurtach i strategiach artystycznych: od pop-artu po sztukę krytyczną. Choć posługiwano się nimi w różnych kontekstach, zawsze unaoczniały to, jak ważną część naszego życia stanowią pragnienia. Owe marzenia, dążenia czy żądze mogą być energią twórczej ewolucji i rozwoju, siłą napędową zmian, jak i wyrazem niewinnej, niemal dziecięcej fascynacji określonym obiektem. Z drugiej strony – napędzane mechanizmem ciągłego nienasycenia – prowadzą także do frustracji, poczucia przymusu, wykluczenia i braku.
Odniesienia do kultury konsumpcyjnej pozwalają artystkom i artystom podejmować krytyczną refleksję nad materializmem czy hedonizmem – wszechobecnymi i wpisanymi w ludzką naturę. Dają również możliwość podjęcia z odbiorcami intelektualnej gry, która w szerszej perspektywie pozwala zdefiniować i opisać zmieniającą się na przestrzeni lat rzeczywistość. Skłaniają też do skoncentrowania uwagi na społecznie istotnych problemach, uzmysławiając m.in., że wytwarzanie dóbr ma swoje ciemne strony, związane chociażby z nadmierną eksploatacją zasobów naturalnych czy uwikłaniem w polityczne rozgrywki. System ekonomiczny, w którym żyjemy, wiąże się jednak nie tylko z konsumpcją rzeczy namacalnych. Pod wpływem kultury masowej również wizerunek stał się towarem. Łatwo to dostrzec, gdy przyjrzymy się reprezentacjom kobiet, stereotypowo postrzeganych jako dostarczycielki przyjemności.
Im bardziej rzeczywistość przesycona jest obrazami niosącymi obietnicę satysfakcji, tym intensywniejszy powinien być namysł nad tym, czy to, czego pragniemy, realnie poprawia nasz dobrostan. Wystawa „Słodkiego, miłego życia” stawia więc w tym kontekście szereg pytań. W jaki sposób konsumpcja definiuje poczucie szczęścia? Co na przestrzeni dekad pobudzało masową wyobraźnię i stanowiło przedmiot pożądania? Czy zrodzone kiedyś apetyty zostały w satysfakcjonujący sposób zaspokojone? Czy utrwalone ikony popkultury są w stanie zdefiniować rzeczywistość na nowo? czytaj więcej
Dramat | Biograficzny | 115 min
Najnowszy film Mario Martone („Nostalgia”) to elektryzujący portret Goliardy Sapienzy – złodziejki, kochanki, więźniarki, niepokornej ikony wolności, a także jednej z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarek. Ta dojrzała, wyzwolona kobieta w świecie przemocy i politycznych napięć nie traci z oczu swojej wrażliwości i pasji, a przede wszystkim nie daje sobie odebrać prawa do życia na własnych zasadach.
W postać Sapienzy wciela się Valeria Golino, ikona włoskiego kina, która tworzy na ekranie portret kobiety wyprzedzającej swoje czasy. W „Wolności po włosku” Golino umiejętnie pokazuje sprzeczności, które łączyła w sobie jej bohaterka: intelekt i zmysłowość, brawurę i czułość, melancholię i bunt. Na ekranie weterance włoskiego kina towarzyszy między innymi należąca do nowego pokolenia włoskich aktorek Matilda De Angelis.
Na tle burzliwych realiów Włoch lat 80., w cieniu ideologii, represji i rozczarowań, „Wolność po włosku” stawia pytanie o możliwość autentycznej wolności. Czy kobieta może odnaleźć swoje miejsce w świecie, który próbuje ją zamknąć w jednej z patriarchalnych ról? Mario Martone, z właściwą sobie precyzją i głębią psychologiczną, kreśli portret osoby, która śmiało wyprzedza swoje czasy. czytaj więcej
W postać Sapienzy wciela się Valeria Golino, ikona włoskiego kina, która tworzy na ekranie portret kobiety wyprzedzającej swoje czasy. W „Wolności po włosku” Golino umiejętnie pokazuje sprzeczności, które łączyła w sobie jej bohaterka: intelekt i zmysłowość, brawurę i czułość, melancholię i bunt. Na ekranie weterance włoskiego kina towarzyszy między innymi należąca do nowego pokolenia włoskich aktorek Matilda De Angelis.
Na tle burzliwych realiów Włoch lat 80., w cieniu ideologii, represji i rozczarowań, „Wolność po włosku” stawia pytanie o możliwość autentycznej wolności. Czy kobieta może odnaleźć swoje miejsce w świecie, który próbuje ją zamknąć w jednej z patriarchalnych ról? Mario Martone, z właściwą sobie precyzją i głębią psychologiczną, kreśli portret osoby, która śmiało wyprzedza swoje czasy. czytaj więcej
Przygodowy | Fantasy | 102 min
Nowe zwierzęta, nowe wyzwania i jeszcze więcej emocjonujących wydarzeń! Czas na powrót do tajemniczej szkoły, w której zmiennokształtni uczniowie doskonalą swoje umiejętności przeistaczania się w dzikie zwierzęta. Za efektami wizualnymi stoją artyści ze studiów produkcyjnych Pixomondo („Hugo i jedo wynalazek”, „Gra o tron”, „Ród smoka” i „W ciemność. STAR TREK”), a także PFX („Stranger Things”, „Zagubieni w kosmosie” i „Fundacja”). Reżyserem jest Sven Unterwaldt Jr., który pracował przy drugiej i trzeciej części „Szkoły magicznych zwierząt” oraz produkcji z cyklu „7 krasnoludków” („Historia prawdziwa” i „Las to za mało”). W kontynuacji „Zmiennokształtnych” widzowie spotkają ulubionych bohaterów z pierwszej części! W obsadzie ponownie pojawi się Oliver Masucci – aktor znany z roli w filmie „Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore’a” oraz z popularnego serialu Netflixa „Dark”. „Zmiennokształtni 2” to ekranizacja drugiej części młodzieżowego cyklu „Woodwalkers”, autorstwa Katji Brandis, który cieszy się dużym uznaniem wśród młodych czytelników. Nowy rok szkolny w liceum Clearwater to dla potrafiących przemieniać się w zwierzęta Caraga i jego przyjaciół nowe ekscytujące wyzwania. Na początek muszą zmierzyć się z poważną sprawą: Rada Leśnych Wędrowców prowadzi śledztwo przeciwko patronowi szkoły, Andrew Millingowi, oskarżonemu o atak na ludzi. Carag staje przed trudnym wyborem – z jednej strony chce powstrzymać swojego mentora przed dalszymi agresywnymi działaniami, z drugiej Milling obiecał zaprowadzić chłopaka do jego prawdziwej rodziny pum. Warunkiem jest jednak dalsze ukrywanie prawdy przed Radą. Caragowi bardzo zależy na spotkaniu swoich krewnych, więc dopuszcza się kłamstwa w celu obrony patrona liceum. Wkrótce okazuje się, że szkoła jest w niebezpieczeństwie, a Milling również ma w tym swój udział. Carag i jego przyjaciele muszą szybko zdobyć dowody, zanim będzie za późno. Niespodziewanie z pomocą przychodzi mu śnieżna wilczyca Tikaani. Ale czy można jej zaufać? czytaj więcej
